Joselu Sanmartín. Paco Vilabarros

Armado de moral tras o bo xogo amosado en Sevilla diante do Betis, o Celta saíu a Balaídos xusto cando unha bategada fixo tremer o cimento das bancadas. Sen grandes novidades, Eusebio volvía confiar en Arthuro como dianteiro centro e repartía as bandas entre os galegos Dani Abalo e Iago Aspas.

Os primeiros compases foron ilusionantes. Un Michu moi activo converteuse por momentos no cuarto dianteiro do equipo e puxo en apretos unha defensa, a do Vilarreal B, que parecía feita de manteiga.

Desde a banda dereita, Dani Abalo lanzaba fabulosos pases que nin Arthuro nin Iago Aspas alcanzaban a converter en gol. Arthuro foi o home máis activo neste tempo pero unha e outra vez lanzou fóra os moitos balóns dos que dispuxo.

O equipo castellonense estaba fóra do partido. Non presionaba e só conseguía atacar grazas á velocidade dos seus contragolpes pero unhas veces un incríbel Hugo Mallo, outras a propia pouca habelencia dos dianteiros amarelos frustraba calquera oportunidade de gol.

Ao descanso, a bancada marchou esticar as pernas cun medio sorriso na boca. O Celta non gañaba pero dominaba con claridade.

Pero o lecer sentoulle moi mal ao equipo céltico. No segundo tempo todo empezou a curtocircuitarse. Dani Abalo pasou de ser unha fonte de centros a perder unha e outra vez o balón en lanzamentos que rozaron o ridículo máis dunha vez. Iago Aspas desapareceu do campo e chegou a ser asubiado desde a bancada. 

O Celta estaba apalambrado pero non parecía correr perigo. Até que Natxo Insa recibe un balón na frontal e con suavidade lanza unha volea letal para un Falcón descolocado que só puido rabuñar coas puntas dos dedos o primeiro gol visitante. Era o minuto 58 pero nese mesmo instante o Celta deu por perdido o partido.

Quizais todo cambiase se Joselu marcase na súa mellor oportunidade, cara a cara co porteiro Juan Carlos. Mais o silledense non tivo nin forzas para un remate ao xeito e "regaloulla" ao rival. Na seguinte xogada, no minuto 74, Hernán Pérez cabalga só pola banda dereita e bate comodamente a Falcón. Moitos afeccionados comezaron a marchar do campo.

Para explicar o segundo gol hai que reparar no segundo troco de Eusebio. Sae do campo Roberto Lago e entra Danilo. No posto do lateral esquerdo, un burato, un carril libre que Pérez había aproveitar posteriormente.

Ao contrario que noutros partidos, o Celta nin se molestou en esforzarse por dar unha boa imaxe nos minutos finais. Completamente paralizado mental e fisicamente, chapuzou un pouco máis na tristura dun equipo con pouco instinto competitivo. Tamén houbo tempo para a lesión de Danilo. Ao final, coma noutrora, e con razón, o público berrou, en contra dos xogadores e do adestrador.